Rouwbegeleiding

Rouw is niet iets wat je oplost. Het is iets wat je leert meenemen.

Rouw ontstaat wanneer je iemand of iets verliest dat betekenis voor je heeft. Dat kan het overlijden van een dierbare zijn, maar ook het verlies van een relatie, gezondheid, werk, toekomstbeeld of een andere ingrijpende verandering in je leven.

En hoewel verlies bij het leven hoort, kan het je wereld behoorlijk op zijn kop zetten.

Wat eerst vanzelfsprekend was, is ineens anders. Misschien voel je intens verdriet, boosheid of gemis. Misschien voel je juist weinig en functioneer je vooral op de automatische piloot. Je kunt verlangen naar wat er niet meer is, moe zijn, slecht slapen of merken dat je omgeving alweer verdergaat terwijl jij daar nog helemaal niet bent.

Er bestaat geen juiste manier om te rouwen.

Rouw kent geen rechte lijn

Rouw verloopt niet netjes van het ene stadium naar het andere. De ene dag kun je voelen dat er weer wat ruimte ontstaat en de volgende dag kan een herinnering, geur, liedje of onverwacht moment je ineens terugbrengen naar het gemis.

Dat betekent niet dat je terug bij af bent.

Rouw beweegt. Soms naar het verdriet toe en soms juist naar het leven. Beide bewegingen mogen er zijn.

Tijdens de begeleiding hoef je daarom nergens naartoe te werken. We kijken samen naar waar jij op dat moment bent en naar wat aandacht nodig heeft.

Ruimte voor wat er is

In de gesprekken is er ruimte voor jouw verhaal, maar we hoeven niet altijd alleen maar te praten.

We kunnen ook werken met visualisatie, lichaamsbewustzijn, ademhaling, systemisch werk of symbolen en materialen. Soms kunnen beelden of een opstelling zichtbaar maken waar woorden moeilijk bij kunnen komen.

Wat past, verschilt ook per persoon.

Misschien wil je stilstaan bij wat je bent verloren. Misschien bij boosheid of machteloosheid. Misschien wil je herinneringen een plek geven of onderzoeken hoe je verder kunt leven zonder het gevoel te hebben dat je daarmee degene of datgene wat je verloren hebt achterlaat.

Verbonden blijven én verder leven

Verdergaan betekent niet dat je vergeet.

Langzaam kan er, naast het gemis, weer ruimte ontstaan voor het leven.

Niet omdat het verlies minder belangrijk wordt, maar omdat je ontdekt dat alles naast elkaar mag bestaan.

Je hoeft je rouw niet achter je te laten.
Je mag zoeken naar een manier waarop die met je mee kan reizen, terwijl jij stap voor stap opnieuw je plek in het leven inneemt.