Wie ben ik?

Mijn naam is Mariska Vorderman en ik vertel je graag iets over de weg die mij uiteindelijk bij praktijk Op je Plek! heeft gebracht.

Als kind was ik een hooggevoelig meisje en het leven ging voor mij niet altijd vanzelf. Tijdens mijn puberteit kreeg ik te maken met hyperventilatie en paniekaanvallen. Toen ik ook nog de ziekte van Pfeiffer kreeg, kwam er vroegtijdig een einde aan mijn schooltijd. Heel eerlijk? Voor mij voelde dat als een verlossing.

Ik kwam jong in het werkende leven terecht. Verschillende banen en ontmoetingen hebben mij gevormd en gaandeweg ontdekte ik hoe belangrijk het is om mijn eigen grenzen te voelen én te bewaken.

Als ik terugkijk, zie ik hoe lang ik vanuit bepaalde patronen heb geleefd. Ik wilde het graag goed doen voor anderen, niemand teleurstellen en voelde me sterk verantwoordelijk. Hard werken hoorde daarbij. Ergens zat diep vanbinnen de overtuiging:

als ik niet hard genoeg werk, ben ik niet goed genoeg.

Op mijn 42e kwam er een keerpunt. Ik besloot een werksituatie achter me te laten en nam bewust een half jaar de tijd om tot rust te komen. Voor het eerst hoefde ik niet direct te weten wat mijn volgende stap zou zijn.

Via een onverwachte weg belandde ik in een tandartspraktijk. Daar groeide ik in korte tijd door van baliemedewerker naar praktijkmanager. Het was een plek waar ik alle ruimte kreeg om me verder te ontwikkelen in coaching en systemisch werk.

Juist die ontwikkeling maakte me echter bewust van de oude patronen die nog steeds aanwezig waren. Na vijf en een half jaar besloot ik opnieuw naar mezelf te luisteren en deze fijne werkplek los te laten.

Inmiddels had ik iets belangrijks geleerd:

je hoeft niet voortdurend hard te werken om goed genoeg te zijn.

Ik geloof dat het leven ook vóór jou mag werken, in plaats van dat jij altijd maar voor het leven hoeft te werken. Dat is ook wat ik anderen graag wil meegeven. Dat je mag onderzoeken wat echt van jou is en wat niet. Dat je oude patronen leert herkennen en loslaten. En dat je niet hoeft te worden wie anderen van je verwachten dat je bent.

Je hoeft jezelf niet opnieuw uit te vinden. Je mag loslaten wat niet bij jou hoort, zodat er ruimte ontstaat voor wie jij bent. Op Jouw Plek.